Tuinen | Ruud en Suzanne Allard, Tienhovenseweg 39, 4121 KT Everdingen

Deze tuin is te bezoeken op vrijdag 13 en zaterdag 14 juni van 10.30-16.30 uur.

BEREIKBAARHEID IVM WERKZAAMHEDEN LEKDIJK!

Door onderhoudswerkzaamheden aan het wegdek van de Lekdijk  tussen Vianen en Fort Everdingen zijn er omleidingen voor auto’s en fietsers. De verbinding over de dijk is niet begaanbaar. Voor de Tuinenroute betekent dit dat de tuinen in Everdingen van: Allard, Janmaat en Coenen,  bereikbaar zijn vanaf de kant van Hagestein via de Vogelenzangseweg en de Tienhovense weg richting Everdingen. Chris de Leeuw en pleisterplaats de Ouwe Stal in het centrum van Hagestein zijn bereikbaar vanaf de kant van Hagestein. Pleisterplaats de Kortenburg en de tuin van de familie de With zijn bereikbaar vanaf de kant van Hagestein via de Reijersteinseweg of de Nijensteinseweg.

The Pheasants

Het huis dat nu The Pheasants heet, begon zijn leven als stal bij de hoeve ernaast.
In 1946 raakte de schuur deels bewoond en bleef het achterhuis in gebruik als koeienstal. In 1994 begonnen we aan een ingrijpende verbouwing en kreeg het huis zijn huidige vorm.

Onze tuin is in fasen ontstaan vanaf 1998. Tegenover de voorgevel van het huis ligt een forse gemengde border die in hoog zomer een waar oerwoud is van kleur en vorm, met veel vaste planten die meer dan manshoog worden. De siertuin achter het huis is ingericht rond de boom die voorheen het enige verticale element vormde in een stuk verwilderd weiland: een volwassen walnoot. De forse boom overheerst één helft van de tuin, met enkel groene tinten van heggen, gazon en boom. De andere helft bestaat uit een buxusparterre die in het seizoen gevuld is met weelderige beplanting, met daaronder veel Engelse rozen en typisch Engels ‘herbaceous’ (kruidachtig) vaste plantenmateriaal. Tussen de twee delen ligt een formele antieke vijver met een fontein. Het ontwerp van de twee delen van de siertuin kreeg in 2004 zijn sluitstuk in de vorm van het tuinhuis, dat nu ook dienst doet als wintertuin.

Het al wat oudere laagstamgaardje aan de straatzijde hebben we intact gelaten en alleen aangevuld als oude bomen het loodje legden. Verder is er een hoek ingericht voor een fruitkooi, waarin het zachtfruit veilig is voor vogels. De leilinden aan de straatzijde komen inmiddels ‘op gang’ en zijn geplant om een strakke heg-op-poten te vormen die hoogte en beschutting biedt, zonder het doorzicht over het open land naar de Lekdijk te belemmeren.

Aan de slootkant is plaats voor een moestuin, die we gaandeweg hebben aangevuld met een broeikas om ’s zomers tomaten en komkommers te kunnen kweken en om ’s winters de groeiende collectie kuipplanten te overwinteren.
In 2001 verwierven we een stuk van het weiland aan de andere kant van de sloot en werden de brug en een gepotdekselde stal gebouwd. Het voorste deel werd een wild bloemenweitje met streekeigen soorten en knotwilgen. In de weitjes ernaast hebben we een nieuw boomgaardje met ouderwetse hoogstampruimen, -appels en –peren, knotwilgen en een solitaire acer pseudoplatanus geplant. Verder huizen onze Ouessantschapen er met hun nieuwe vriendinnen: een stel Orpington-hennen. Bij de stal is een tweede moestuin in gebruik genomen om meer ruimte te geven aan de productie van groenten en plukbloemen voor het huis. In het achterste stuk wei kijk je mooi uit over de reservaatsgebieden van Bolgerijen en Autena waar regelmatig reeën, fazanten, ooievaars, allerlei soorten ganzen, vossen en hazen te spotten zijn.

Over de afgelopen 20 jaar zijn ideeën gegroeid en volwassen geworden. De aanvankelijke grove insteek van ‘landelijkheid’ maakte plaats voor een scherpere focus op formaliteit en klassieke vormen. Onze jaarlijkse bezoeken aan Engeland en Schotland en een groeiende passie voor het prachtige design van de 18e eeuw hebben grote invloed gehad op onze keuzes. Natuurlijk moesten we altijd werken met de beperkingen van ruimte en van wat er al was, maar we hebben steeds bewust geprobeerd om de nieuwe onderdelen ‘op schaal’ te maken. Dat resulteerde zelfs in de keus van een extreem klein schapenras, zodat het perspectief naar het weiland de opgebouwde suggestie niet verstoorde.
Suggestie speelt een onmiskenbare rol in het samenspel van huis en tuin. De voorgevel geeft grandeur die er feitelijk niet was. De massieve poort, het Victoriaanse broeikasje, de tuinmuur, het ornamentele bruggetje, het stukje mini-landschappelijkheid van gazon en notenboom, de oranjerie, de formele parterre met overdadige beplanting verwijzen allemaal naar de sfeer van de country estate of het landgoed, en proberen de sfeer te pakken waar we zo van houden. Hoewel dat in de 21e eeuw niet meer zichtbaar is, stond er in het verleden overigens ook een formeel huis in Tienhoven: de Heerlijkheid Tienhoven was in de 17e en 18e eeuw een lusthof met een tuinpaviljoen, siervijvers en een –tuinen. Het huis werd uiteindelijk gesloopt en vervangen door de boerderij ‘Tienhoven’ (Tienhovenseweg nr. 27). Rondom de 19e-eeuwse hoeve zijn nog altijd de sporen zichtbaar van een ‘slotgracht’ en sierlijke waterlopen.

www.thepheasants.nl

 
   
 
Klik op de afbeelding voor een grotere afbeelding.
 
 
  Open Tuinenroute Vianen 2016